Vier nieuwe banden. Grip op hechting.

Meer grip op hechting!

Hechting, we horen er veel over maar het lijkt ook wel iets vaags. Ben ik goed gehecht? Hecht mijn kind goed? Kan ik daar wel gericht op sturen? Hechting lijkt heel belangrijk, ik hoop dat het goed gaat.  Herken jij die vragen en gedachten ook wel eens bij jezelf als ouder? 

Ik wil in deze blog ingaan op de hier bovenstaande vragen. Maar eerst even voor af, in verreweg de meeste gevallen gaat hechten gewoon vanzelf. Het zit in onze natuur. Normaal gesproken krijg je het gewoon, ongemerkt van je ouders mee. En geef jij het weer door aan jouw kinderen. 

Misschien vindt jij het wel leuk om iets meer te weten over hechting en hoe dat ontstaat. Aan de andere kant kan het ook zijn dat jij in een situatie zit waarin het noodzakelijk is om gericht te gaan sturen. Je merkt al langer dat het contact met je kind niet altijd goed verloopt. Hoe dan ook, hier volgt in het kort een uitleg over hechting. 

Ik kijk bij hechting meestal naar 2 niveaus, de onder en boven laag. Ik wil dit uitleggen met daarbij voorbeelden/reacties uit een workshop voor ouders. Het thema van de workshop was: ‘’echt in gesprek? gewoon doen’’.

Hechting is de basis voor een goede relatie met je kind. 

Je kan het zoals gezegd opsplitsen in een onder en boven laag. De bovenlaag is wat je met elkaar doet zoals  praten, eten, spelletje spelen, soms een conflict hebben of met elkaar het huishouden doen. Gaat dit in overwegend positieve harmonie dan ontstaat er in de onderlaag een goede hechting.
In de onderlaag gaat het om dieper liggende  emoties. Het kind krijgt een positief “Ik gevoel” en vertrouwd de ander, hij/zij voelt zich gelieft. Als er soms in de boven laag iets mis gaat, is dit goed op te vangen door de onderlaag.

Maar als de onderlaag niet voldoende stevig is, wordt het lastiger. Dan kan bijvoorbeeld een conflict er voor zorgen dat de verbinding verbreekt en er minder contact ontstaan.  Wordt het conflict snel weer opgelost dan leert het kind, ik wordt niet verlaten. Daardoor groeit de vertrouwensband. Het conflict heeft er dan voor gezorgd dat de hechting verbeterd. Maar komt er geen herstel van de relatie en erger nog, herhaald dit patroon zich regelmatig dan beschadigd de onderlaag. De hechting is dus nodig om in verbinding te staan en met elkaar te kunnen communiceren. Het belangrijkste element is “houden van”, liefde zo gezegd. Het belangrijkste element 

Vader zoon 017

Tijdens de workshop kregen de ouders de opdracht met z’n vieren op een autoband te staan zonder de grond te raken. Een moeder zei na de opdracht, ja mijn zoon daagt me af en toe uit om wat te doen, maar dan denk ik moet ik dat wel doen, het is niks voor mij. Maar toch zie je hoe belangrijk het is, en hoe veel plezier je met elkaar kan hebben, je merkt dat je contact hebt met elkaar. Ik moet het toch vaker doen, gewoon meespelen met mijn zoon. De andere moeders knikte instemmend.

Meer grip op hechting!

Hieronder noem ik nog vier belangrijke aspecten die de hechting positief beïnvloeden. Ze zijn nodig voor een goede onderlaag.  Door je op deze vier aspecten te richten kan jij je kind helpen zijn/haar hechting te versterken of te helen.

1. Speelsheid

Speelsheid is een krachtig middel om echt contact aan te gaan. Een activiteit die plezier en blijheid op roept. Een onbevangen moment waarin je je samen verliest, geniet van elkaar en het spel. Waar je samen tevreden aan terugdenkt. Dat is speelsheid. Soms is het groot en lang maar veel vaker even en kort. Hoe dan ook je voelt je gelukkig.
Bij speelsheid is het belangrijk dat het is afgestemd op de behoefte van het kind. Met je kind van één jaar speel je kiekeboe terwijl je met je jongen van acht een potje gaat voetballen. Speelsheid is dus leeftijd afhankelijk en stopt niet bij volwassen zijn.
Daarnaast is het energie niveau ook een belangrijk aspect, het moet in balans zijn. Als je als ouder vol enthousiasme begint met koekjes bakken terwijl je dochter er onderuitgezakt en niet actief bij zit, is het belangrijk dat je op elkaar afstemt. Je dochter proberen te motiveren en zelf een stapje terug nemen bijvoorbeeld. 

Jongens lichamelijk contact

Daarbij is het goed om te weten dat jongens fysiek contact nodig hebben. Zoals een high-five aan het eind van het spelletje of even een stoei partijtje. Bij meiden zien we vaak een verbale sociaal- emotionele ontwikkellijn. Dus meer in de vorm van praten. Terwijl we bij jongens vaak een fysiek sociaal-emotionele ontwikkellijn zien, dus hierbij komt ook lichamelijk contact kijken en het actief bezig zijn met elkaar.

2. Acceptatie

Het is belangrijk dat je je kind onvoorwaardelijk accepteert als persoon. Dit doe je niet alleen verbaal maar ook juist non-verbaal. Het is belangrijk dat je acceptatie uitstraalt. Non-verbaal is sterker dan verbaal in de communicatie. Lees maar in het voorbeeld beschreven onder de foto.

Tiener jongens (maar ook mannen) hebben over het algemeen behoefte aan respect. 




3. Nieuwsgierigheid

Het is belangrijk dat je doorvraagt naar de belevenis van je kind, luister niet alleen maar stel ook vragen. Dit geeft je kind een uitnodiging om te vertellen. Stel je onbevooroordeeld en nieuwsgierig op. Je geeft hierdoor een belangrijk signaal: jouw wereld interesseert me. 

Jongens zijn meer gericht op dingen dan op mensen. Vraag je aan een jongen hoe was het om de ouders te ontmoeten van je vriendje, zal je niet veel reactie krijgen. Vraag je in welke auto die vader reed, weet hij het je zo te vertellen en daarbij hoe mooi de velgen waren. 

Bij jongens is de timing van een gesprek heel belangrijk. Probeer uit te zoeken wat past bij jouw zoon.

Vader zoon 031

In de  workshop kregen de ouders de opdracht in groepjes van drie uit elkaar te gaan, waarbij er twee in gesprek gingen en de derde een observatie opdracht kreeg. In het gesprek moest de één tegen de ander vertellen waar hij/zij zich voor schaamde. De observator moest observeren hoe de luisteraar acceptatie communiceert.

De observatoren gaven terug dat er instemmend werd geknikt, en er vanuit de ander ook openheid ontstond en ook iets schaamtevols werd verteld. De luisteraar kreeg de vraag of ze zich in de loop van het gesprek meer op haar gemak voelde, en hoe  dat kwam. Hierbij gaf een moeder aan dat ze zich op haar gemak voelde door de erkenning die de ander gaf, een luisterende houding aannam door instemmend te knikken en tijdens het praten de ander goed aan te kijken. 

4. Empathie

Als laatste in deze rij komt empathie/inlevingsvermogen. Laat merken dat je in zijn schoenen kan staan, dat je zijn verhaal vanuit zijn gezichtspunt snapt en aanvoelt (dit betekend niet dat je het altijd met hem eens bent).Jongens tonen empathie meer door doen dan door woorden, even een high-five of een klap op de schouder is al genoeg. Meiden vinden het vaker fijn om dit te horen. Zeg tegen je kind, ik hou van je, ik ben trots op je. Het is een kleine moeite maar voor een kind heel belangrijk om te horen. Vertel dit niet alleen als hij of zij wat goed heeft gedaan, maar gewoon omdat je van je kind houd. 

1.Speelsheid; 2.  Acceptatie; 3. Nieuwsgierigheid en 4. Empathie. 
Vier nieuwe banden voor nog beter contact. 

Ik hoop dat je met deze richtingaanwijzer aan het werk kan. Dat het je helpt de relatie met je kind verder uit te bouwen. De hierboven benoemde aspecten zijn belangrijk, maar let op dit gaat niet zonder liefde.

 Liefde is, was en blijft de basis.