“Ik geloof in de kracht van leren door te doen, ook voor meiden”
Maatwerk leveren. Dat kan in de setting van Outback Explorers goed en dat vindt adventuretherapeut Marianne Kleiberg (43) heel sterk. “Bij een creatief meisje, bedenk ik bijvoorbeeld opdrachten die daarbij aansluiten. Zo kun je zonder gesprek tóch een diepere laag aanboren.”
Vanuit een legertent in Piershil -gemeente Hoeksche Waard- doet Marianne haar werk voor Outback Explorers. Ze is sinds een jaar betrokken bij de organisatie. “De tent staat op een hele rustige plek, vlakbij een kreek. Daarin komt binnenkort een kano, dus daar kunnen we leuke dingen doen”, glimlacht ze. “Ik vind het heel mooi om therapie te geven. Je kunt hierin maatwerk leveren, afgestemd op de persoon die voor je zit. Zo begeleid ik een meisje dat erg creatief is. Dus bij het bedenken van opdrachten, sluit ik daarbij aan. Zo komen we door te doen toch bij de diepere laag. Ik gaf haar de opdracht om langs het water een steen te zoeken die ze bij zichzelf vond passen. Het werd een donkere steen met hobbels. Dat sloot aan bij de periode waarin ze zat. Aan de onderkant mocht ze met steekwoorden schrijven wat haar het meeste neerdrukt. Op de bovenkant schreef ze: ‘Je draagt het niet alleen’, verwijzend naar God én een goede vriendin. De steen ligt nu op haar kamer en als ze het lastig heeft, geeft dit houvast.”
Niet goed of fout
Marianne gelooft in de kracht van leren door te doen. “Ook onder meiden is hier denk ik behoefte aan. Deze ervaring heb ik in ieder geval vanuit het jeugdwerk in de kerk. Alleen praten aan een tafel is veel te confronterend voor ze. Zelf ervaringen opdoen tijdens een oefening is veel laagdrempeliger en het is niet goed of fout”, legt ze uit. “Ik vind het heel mooi om vanuit Outback Explorers iets voor meiden te mogen betekenen. Er zijn er veel die worstelen met problematiek of bepaalde thema’s. Dat ikzelf een proces achter de rug heb in therapieland is hierbij een extra drijfveer. Ik weet hoe waardevol het is als mensen een tijdje met je oplopen. Ik herinner me dat ik groepstherapie volgde, waarin we veel praatten. Wij waren in die periode bij mijn zwager in het bos om ze zagen en hout te hakken. Toen bedacht ik dat het goed zou zijn om met de groep ook bezig te zijn en niet alleen te praten. De rest volgt dan vanzelf.”
Uitstekend handje
Van Outback Explorers wist Marianne toen nog niets af. Maar toen de jongste van haar vijf kinderen vier werd en ze ander werk zocht, kwam ze er al snel bij uit. Ze geniet van het werk. “Onlangs begeleidde ik samen met een collega een dag een zendingsgezin dat tijdelijk terug was in Nederland. Kinderen hebben vaak minder woorden om hun gevoelens te uiten en deze ouders waren benieuwd wat de uitzending met hun kinderen had gedaan en doet. De vraag was om hier op een ontspannen manier aandacht aan te geven”, vertelt Marianne. “We maakten bijvoorbeeld een ‘mini-kampvuur’ van takjes. Alle gezinsleden mochten een tak uitzoeken die ze bij zichzelf vonden passen. Eén kind pakte bijvoorbeeld een recht takje met één uitstulping. ‘Dat is mijn handje. Ik stak het uit voor hulp, want ik vond het heel spannend.’ Het werd een enorm waardevolle dag. Zoiets geeft me veel voldoening.”
