Jongens en Adventure Therapy, de verbinding!

Relatie Herstellende Adventure Therapie. (ontdek in 5 minuten)

Mag je tegenwoordig als jongen nog wel echt jongen zijn? Met andere woorden: is de hedendaagse tendens in het onderwijs en de hulpverlening niet te veel gericht op het vrouwelijk deel van de samenleving en wordt er daardoor te veel van jongens verwacht dat zij zich hiernaar voegen? Ondanks de verandering van de hedendaagse opvatting over sekseverschillen blijven sociale en biologische verschillen tussen jongens en meisjes bestaan.

Structuur werkt

Als we nadenken over verschillen tussen jongens en meisjes kunnen we diverse aspecten noemen. Zo zijn jongens zijn over het algemeen drukker, houden van dingen doen, ze stoeien en ravotten, ze zoeken de confrontatie op en houden minder sterk rekening met de ander. Daarnaast hebben jongens de behoefte aan leiding en structuur. Met name wanneer leiding ontbreekt, ontstaat er de altijd doorsudderende strijd om macht: wie is de baas en wie staat er daardoor bovenaan de hiërarchie?

Praten over beleving

Meiden zijn daarentegen over het algemeen rustiger, praten meer over hun beleving en hoe ze de ander ervaren en houden meer rekening met elkaar.

Biologisch gezien is er verder ook veel onderscheid tussen beide geslachten. Een belangrijk biologisch onderscheid is dat jongens over het algemeen veel meer testosteron in hun lichaam hebben dan meisjes. Dit is dan ook een verklaring voor de aanwezigheid bij jongens van meer uitdagend gedrag, grotere competitiedrang, sterkere fysieke volwassenwording en hogere energieniveaus. Door de genoemde verschillen tussen jongens en meiden op sociaal en biologisch gebied is het daarom van belang om in het onderwijs en de hulpverlening niet alleen rekening te houden met de leeftijd en het intelligentieniveau van een kind of jongere, maar ook met de sekse. Vanuit het perspectief van jongens gezien is het dan ook een terechte vraag om jezelf te bevragen hoe je als ouder, docent of hulpverlener jongens op een manier stuurt en leidt die past bij hun aard.

Adventure Therapy verbindt.

Naar aanleiding hiervan is adventure therapie een behandelvorm die voor veel groepen toepasbaar is, maar in het bijzonder goed aansluit bij jongens. Het doel van deze therapie is om jongens in contact te brengen met wat ze zelf vanbinnen voelen om zich hierdoor met andere nabije personen ook te kunnen verbinden. Dit zorgt voor meer verbondenheid, meer begrip en minder conflicten.

Een kernwaarde binnen de adventure therapie is dat je leert in een natuurlijke buitenomgeving. De kracht van deze omgeving is dat het de ontwikkeling van de vaardigheden van jongeren en volwassenen versterkt. Daarnaast ondersteunt recent uitgekomen onderzoek dat buiten zijn en in contact staan met de natuur zorgt voor verlaging van de bloeddruk en het stressniveau. Het gevolg hiervan is dat er meer ruimte is voor openheid en kwetsbaarheid, waarbij het risico op vecht- of vluchtgedrag verkleind wordt. Daarnaast zorgt het buiten bezig zijn voor samenwerking en het versterken van de band tussen mensen. Adventure therapie wordt echter niet ingezet om extreme ervaringen te zoeken, veel adventure based activiteiten vinden ook plaats in een relatief gecultiveerd gebied.

Je vader ervaren

Een andere kernwaarde van adventure therapie is dat je leert door te ervaren en te doen. In de samenwerking met je vader ervaar en leer je. Hierdoor voorziet adventure therapie in een belangrijke waarde voor jongens, namelijk het tonen van een rolmodel. Mannen en jongens zijn van oudsher gevoelig voor een rolmodel. Men zoekt voorbeelden in (oudere) mannen om na te doen en daardoor dingen zelf te beheersen. Een rolmodel bij adventure therapie is niet enkel de behandelaar zelf, maar ook de vader van de zoon, mits deze in beeld is. Mannen, en vaders in het bijzonder, kunnen hierdoor hun zonen dienen door zelf het voorbeeld te geven. Op deze manier laten vaders zien dat ze de verbinding aan gaan met hun gevoel en diepere verlangen. Hierop volgend kunnen ze sterker de verbinding naar hun zoon toe te leggen.

Naast het verbale aspect van behandeling is bij deze vorm van therapie dus in het bijzonder plaats voor het non-verbale aspect van leren en komt dit relatief veel sterker aan bod dan bij veel andere therapievormen. Het belangrijkste van adventure therapie is dat het als middel ingezet wordt om een leerervaring mee te geven in het verbinden met jezelf en de ander, om hier vanuit verandering te stimuleren.

Bij adventure therapie gaat het om de pure mens met zijn basale behoefte ergens bij te horen en daarmee verbonden te zijn.

Gert-Willem van Middelkoop en Karel Post

Adventure therapeuten

Outback Explorers