‘Nog mooier was dat leerlingen zich bewust werden van hun klasgenoten’

Groep 7/8 van SBO de Boomgaard in Gouda is met Jorrit op stap geweest om te werken aan: bewustzijn van je plek en rol in de groep, reflecteren op helpend en niet helpend gedrag en een veilig groepsklimaat. Dit uiteraard actief, buiten en ervaringsgericht.

Greetje (oa. van deze groep) vertelt:

“Van tevoren kreeg ik de instructie om op de achtergrond aanwezig te zijn tijdens deze middagactiviteit. Dus niet direct ingrijpen als iets niet loopt maar leerlingen laten leren door ervaringen.

Daarnaast kreeg ik een leerlingenlijst waarop ik complimenten bij kon houden.

Ik werd mij al snel bewust hoe makkelijk het is om aan een aantal leerlingen complimenten te geven en hoe bewust ik hier mee om moest gaan bij bepaalde leerlingen. Een eyeopener en goed om mee te nemen voor na deze middag.

De leerlingen werd regelmatig gevraagd: is dit helpend wat je nu doet? Gaan jullie er zo komen? Ik zag een leerproces opgang komen waarbij voorzichtig eerst nagedacht werd voordat ze weg renden. Nog mooier was dat leerlingen zich bewust werden van hun klasgenoten. Zo werd een meisje deze keer door haar klasgenoot de heuvel opgeholpen, iets wat wij als leerkrachten altijd deden. Nu werd ze bij de hand genomen met de opmerking: kom maar, ik help je wel.

Wat was het gaaf om te zien dat de leerlingen elke keer weer met oplossingen kwamen die zij zelf bedachten. Dit door alleen maar de vraag te stellen: Wat gebeurt hier? Wat kun je daarmee?

Er werd een touw gespannen en de groep hing aan het uiteinden. Eerst werd er droog geoefend om via dit touw zich te verplaatsen boven de grond. Uiteindelijk boven een stukje sloot. Gaaf, hartverwarmend dat zo 4 leerlingen dit aandurfden. Eén knul viel bijna van het touw in de sloot en let op: niemand lachte hem uit, iedereen keek vol spanning hoe hij het ging redden met behulp van een uitgestoken hand.

De laatste oefening was een stukje kwetsbaarheid laten zien aan elkaar. Jorrit begon: de keer dat ik voor het laatst gehuild heb was....

Daarna kwam de vraag wie iets wilde zeggen over de laatste keer dat hij gehuild had. En ja... een aantal leerlingen deden een stapje naar voren.

Ging alles perfect? Nee dat niet. De haantjes werden zichtbaar maar werden gespiegeld en deden kleine stapjes naar delen. De tent kwam niet zo mooi overeind als moest maar wat waren ze trots dat hij stond! De zijloper werd opgemerkt en kreeg de taak om de omgeving in de gaten te houden of er hond aan kwam en dat direct te melden. Dit maakte dat hij aan het eind van de middag ook een stevig compliment kreeg want zijn klasgenoot die o zo bang is voor honden kon iets meer ontspannen deelnemen aan de activiteit.

Kortom, een aanrader voor iedere klas!”